Ronald neemt Erwin mee: verstandige keuze?

Als groot voetballiefhebber zijn dit voor mij gouden tijden, alleen helaas zonder Nederlandse inbreng op het EK. Ook met de huidige ploegen blijft er echter genoeg moois over, hoewel het echte gevoel natuurlijk wel wat ontbreekt. Het meest interessante voor een liefhebber van de zomertijd is het vele (vaak onware) voetbalnieuws.

Henk Hansma
Henk Hansma

Waar gaat Vincent Janssen heen? Wordt het Tottenham of blijft hij toch in Nederland? Gaat Zlatan naar Manchester voor een laatste kunststukje? Welke club denkt dit jaar in het linkerrijtje te kunnen komen door de aankoop van een geweldige buitenlander (die een jaar later amper gespeeld blijkt te hebben)? Iedere dag nieuws, waarbij het grootste deel onjuist blijkt te zijn.

De keuze van Ronald Koeman

Wat al wel een feit is, en in mijn ogen zeer verrassend, zijn de keuzes van Ronald Koeman. Ten eerste dat hij gekozen heeft voor Everton en vertrekt bij Southampton, maar ten tweede ook voor de keuze van zijn assistent. Hij neemt opnieuw zijn broer Erwin mee, die in hoofdzaak als veldtrainer fungeert. Is dat wel een verstandige keuze?

Uiteraard weet ik niet hoe de verhouding is tussen de broers. Naar buiten toe lijkt dit zeer goed, maar blijft dat in tijden van tegenslag ook zo? Deze tegenslag hebben ze bij Southampton nauwelijks gehad. Zeker wanneer er in de arbeidsrelatie problemen ontstaan, omdat Ronald bij tegenvallende resultaten onder druk komt te staan, is het maar de vraag of het niet lastiger wordt, wanneer je juist met familie werkt. Vanuit mijn praktijk heb ik hier een mooi voorbeeld van.

Als dat maar goed gaat …

Een oom nam zijn neef aan in de functie van commerciële man. Neef was toe aan een nieuwe uitdaging en oom dacht dat hij zijn neef wel kon gebruiken. Gedurende enkele jaren ging het prima. Ze gingen samen op reis, deden samen veel dingen en waren eigenlijk twee handen op een buik.

Oom was echter niet zo makkelijk naar de overige personeelsleden en daar kreeg neef moeite mee. Hij sprak oom aan, die hier niet van gediend was met als gevolg een escalatie tussen beide heren.

De neef kwam bij mij op kantoor en vroeg mij het probleem op te lossen. Ik nam contact op met oom. Deze wenste de neef niet meer terug te zien binnen het bedrijf, maar was niet bereid hiervoor een vergoeding te betalen. Hij had zijn neef een goede kans geboden en vond daarom dat hij niet moest gaan betalen bij beëindiging van het dienstverband.

Zeer emotioneel

Tot op heden was er eigenlijk nog geen enkel verschil met een ‘normale’ arbeidsrelatie zonder familiebanden. Wel merkte ik dat de oom er zeer emotioneel in zat en eigenlijk het persoonlijke (oftewel de familierelatie) niet kon uitschakelen. Hij bleef maar hameren op de kans die hij zijn eigen neef had geboden.

Het ging zelfs zo ver dat ik, tijdens de onderhandeling iedere ochtend contact opnam met oom voor overleg en telkens het gesprek moest beëindigen wegens de emotie (lees : scheldkanonnades) van oom. ’s Middags belde ik hem opnieuw en dan was oom weer voor rede vatbaar. Langzamerhand kwamen we daarmee stapjes verder.

Kon de deal toch niet doorgaan?

Na ongeveer twee weken bereikten we overeenstemming over de voorwaarden voor een beëindiging. Eind goed, al goed? Absoluut niet, want oom bevestigde weliswaar de afspraken rond de beëindiging, maar wenste nog wel wat aanvullende ‘bedrijfseigendommen’ terug.

Het ging onder andere om een speciaal horloge dat hij neef op een reis cadeau had gegeven. Oom beweerde dat het niet om een cadeau ging, maar om ‘bruikleen’.

U snapt het al. De neef was nu woest en mijn mooie deal leek weer van tafel. De neef kwam met een lijstje van spullen die hij aan zijn oom in ‘bruikleen’ had gegeven. Deze spullen wilde hij dan ook terug.

Een oplossing leek ver weg

Neef realiseerde zich echter wel dat hij een goede deal had en dat hij ook gebaat was bij beëindiging van het dienstverband. We bedachten met elkaar een reactie, waarin neef zich kon vinden.

We bevestigden dat er een deal was en dat de door oom genoemde spullen teruggebracht zouden worden. Vervolgens namen we – ter genoegdoening van neef – een passage op, waarin vermeld stond dat bepaalde spullen die neef aan oom cadeau had gedaan eveneens beschouwd konden worden als bruikleen, maar dat neef zich ‘te groot’ voelde om daarover nog een discussie aan te gaan. Vervolgens benoemden we deze en daaronder zat bijvoorbeeld (u gelooft het niet!) ook een houten paard.

Een doos met spullen

De deal was rond, maar tot mijn grote verbazing belde de neef mij twee dagen later. Hij was zeer verheugd, want de avond daarvoor was er bij hem aangebeld, waarna een auto snel wegreed. Op de stoep stond een doos met daarin exact de spullen, die door ons in de brief genoemd waren (en dus ook het houten paard).

Zal het Erwin zo ook bij Ronald vergaan, als ze bijvoorbeeld ruzie krijgen over welke wissel moet worden doorgevoerd of wanneer Ronald vindt dat er  niet hard genoeg wordt getraind? Ik denk het niet, want Erwin is in ieder geval niet in dienst bij Ronald. Maar of het verstandig is om een familielid opnieuw als assistent en dus ondergeschikte mee te nemen naar een nieuwe club, blijft de vraag. De tijd zal het leren.

Geen reacties
Plaats nieuwe reactie

Reageer op:

Annuleren