Emigratie bijna mislukt na controle fiscus

Wie wil er nu niet emigreren? Terwijl de regen in pijpenstelen neervalt, gaan mijn gedachten naar een eiland waar iedere dag de zon schijnt. Met zo’n mooie diepblauwe lucht en de golfslag zacht op de achtergrond. Waar zelfs de belastingbeambte met een prettige glimlach rondloopt zonder het leven van zijn medeburgers zuur te maken.

Rien Pol
Rien Pol

Een leuk klusje…

Al mijmerend denk ik terug aan een situatie, jaren geleden. Ik stond op het punt mijn eerste baan als belastingadviseur in het zuidwesten van het land af te sluiten. Nog een week en ik zou terug mogen keren naar het mooie Twente.

De verhuisdozen waren al besteld. Mijn leidinggevende vroeg mij even langs te komen. Hij had nog een leuk klusje voor mij.

Ondernemen op Bonaire

Sjaan en Piet hadden een kleine handelsonderneming. Al langere tijd hadden zij hun zinnen gezet op het starten van een bedrijfje op Bonaire. Na jaren van voorbereiding was het eindelijk zo ver. De reis was gepland en geboekt, de emigratie was een feit. De verhuizing werd voorbereid en een zeecontainer naast hun huis vulde zich langzaam met de spullen die mee moesten. Het bedrijfje werd afgebouwd.

Toen stond de fiscus op de stoep

Alsof ze er lucht van gekregen hadden! De fiscus kondigde een boekenonderzoek aan. Na twee dagen speuren in de administratie kwam de boodschap. De brutomarge is te laag. Het netto-privé aan de magere kant. En een aantal uitgaven had geen zakelijk karakter. Een forse naheffingsaanslag zou worden opgelegd met boetes.

Emigratie, zonder huisraad naar Bonaire?

Natuurlijk kwam de emigratie ter sprake. Sjaan en Piet waren daar hele dagen mee bezig. De inspecteur vreesde dat het echtpaar met de noorderzon zou vertrekken met het achterlaten van een onbetaalde belastingschuld. De aanslagen werden opgelegd. Dadelijk en ineens invorderbaar.

Om ‘s lands belang veilig te stellen, werd er beslag gelegd op de inhoud van de zeecontainer met daarin de huisraad die meeverhuisde naar Bonaire. Een week voor vertrek!

"Als ik het huis binnenkom, staat Sjaan met tranen in de ogen in de huiskamer"

Aan tafel zat een zeer geëmotioneerd echtpaar. Alle plannen waren voor niets geweest. En de Belastingdienst had zomaar aanslagen opgelegd. Er klopte niets van!

De huur van het huis in Nederland was al opgezegd, volgende week moesten ze er uit zijn. Zelf zouden ze Nederland wel uitkomen. Hun vlucht naar Bonaire vertrok vanuit België. Maar de zeecontainer met daarin al hun kostbaarheden wilden ze niet achterlaten in handen van de Belastingdienst.

Keer op keer teleurgesteld

Als oud-controleur van de Belastingdienst rustte op mij de taak te komen tot een oplossing. Ik las het rapport. Dook zelf in de administratie van het echtpaar. Beet! Daar moest de oplossing zitten!

Er volgden gesprekken met de fiscus. Maar de inspecteur en de ontvanger wilden de zaak nog eens rustig onderzoeken. Keer op keer moest ik Sjaan en Piet teleurstellen.

Totdat…

De laatste dag bij mijn werkgever. Ik ruim het bureau op. Draag dossiers over. Jammer dat het niet gelukt is voor Sjaan en Piet. Zelf ga ik volgende week verhuizen en zij zitten in een uitzichtloze situatie. Ik baal vreselijk.

Tot…. er aan het begin van de middag een telefoontje komt van de inspecteur. De aanslagen zijn ten onrechte opgelegd en worden vernietigd. Ook wordt het beslag opgeheven. Diezelfde middag volgt er nog een bevestiging per fax. De emigratie kan zorgeloos doorgaan.

Opgelucht en voldaan fiets ik aan het eind van die middag naar huis. Onderweg besluit ik nog even bij Sjaan en Piet langs te gaan om afscheid te nemen.

Als ik het huis binnenkom, staat Sjaan met tranen in de ogen in de huiskamer. Er straalt één en al dankbaarheid van haar af als ze mij om de hals vliegt. Opgetogen vervolg ik mijn tocht naar huis. Dit is de mooie kant van het belastingadviesvak.

Drie weken later zit ik achter het bureau bij mijn nieuwe werkgever. De Belastingdienst.

Geen reacties
Plaats nieuwe reactie

Reageer op:

Annuleren